Πρωτολειτούργησε το 1910, όταν τα νησιά της Δωδεκανήσου ήταν υπό την προστασία της Ιταλίας. Εντάχθηκε στο Ελληνικό Φαρικό Δίκτυο το 1947. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε σβηστός και στα πλαίσια ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου, επαναλειτούργησε το 1948 με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο. Το 1987 ο φάρος μετατράπηκε σε ηλιακό και λειτουργεί ως επανδρωμένος.
Συνοπτική περιγραφή κτιρίου
Αποτελείται από στρόγγυλο πύργο επί ισόγειας οικίας φαροφυλάκων. Η οικία αποτελείται από κεντρικό διάδρομο, τρία (3) υπνοδωμάτια, κουζίνα, και εξωτερικούς βοηθητικούς χώρους (τουαλέτα και αποθήκες).
Κατάσταση φάρου: Καλή
